บันทึกนักบิน

19 .. 2546

 

 

 

 

วันอาทิตย์ที่ 19 มกราคม 2546 (เที่ยวบินที่ TB028 ถึง TB031)

 

สวัสดีครับเพื่อนๆ

 

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาผมไม่ได้บินเครื่องบิน เนื่องจากอาจ้อย (ครูฝึกผม) ไม่ได้เข้าสนาม พี่หมึกก็ติดธุระไปต่างจังหวัด และพอดีผมกำลังทำโครงงานเครื่องชาร์ตแบตเตอรี NiCD/NiMH ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์อยู่ พอวันอาทิตย์ก็เลยรีบไปที่สนามบินมีนบุรี ผมไปถึงราวๆบ่ายสองโมง วันนี้ผมเอาเจ้า Little Bird มาด้วย เพิ่งเปลี่ยนมอเตอร์จากมอเตอร์ 380 ของ Maxx Flyingไปใช้ชุดเกียร์มอเตอร์ 280 ของ GWS พร้อมใบพัดทั้งชุด เพื่อให้มีแรงขับมากขึ้น และกินไฟน้อยลง (ผมหวังจะให้บินได้นานขึ้น) อาจ้อยช่วยผมเอาเจ้า Little Bird ขึ้นบินโดยจับพุ่งขึ้น (เป็นเที่ยวบินแรกของสนามฯ) เครื่องบินก็สามารถบินได้ดีตามที่คาดหวังไว้ ผมไต่ระดับขึ้นไปสูงราวๆตึกสามชั้น เมื่อเครื่องบินบินได้ระดับดีแล้ว ผมลองลดกำลังมอเตอร์ลงเหลือครึ่งหนึ่ง เพราะต้องการให้เครื่องบินลดระดับลงมาเอง (ตอนนั้นบินขวางลมอยู่ โดยลมพัดเข้าด้านขวาของลำตัวเครื่องบิน) เกือบจะทันทีเครื่องบินก็โหม่งพื้น (เอาหัวลงก่อน) โดยไม่ทันได้แก้ไขอะไรเลย

 

                     

 

ผลก็คือใบพัดหัก แกนใบพัดก็หักด้วย ลำตัวช่วงปีกฉีกเนื่องจากถูกปีกดึงตอนตก (แต่ยังพอซ่อมได้) ผมยังงงอยู่เลยว่าเครื่องบินตกได้อย่างไร

 

จากนั้นผมก็หันมาบินกับเจ้า Thunder Bird โดยตั้งใจว่าวันนี้จะเอาเครื่องบินลงแบบนิ่มนวลให้ได้ แต่วันนี้ใจไม่ดีเหมือนกันเนื่องจากเที่ยวบินเปิดสนามก็ตกแล้ว เที่ยวแรกของเจ้า Thunder Bird ต้องระวังมากหน่อย ตอน Take off ไม่มีปัญหาอะไรมาก เพียงแต่กังวนเล็กน้อยเพราะลมพัดขวางสนาม และที่ท้ายสนามบินฯมีชาวบ้านมาปลูกเพิงพักเพื่อเลี้ยงเป็ด พอบินจะครบ 10 นาที อาจ้อยก็ให้ผมเอาเครื่องบินลงเอง ผมบินเทียบสนามฯอยู่หลายรอบแต่ยังบินไม่ตรงสนามบิน จนรอบสุดท้ายปีกเครื่องบินไปเกี่ยวต้นไม้บริเวณที่ชาวบ้านมาปลูกเพิงเลี้ยงเป็ดพอดี ทำให้เครื่องบินตกลงไปจอดอยู่ข้างถังน้ำพอดี (ผมไม่รู้ว่าเครื่องบินลงจอดได้อย่างไร) โชคดีไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ เพียงแค่ตกใจบ้าง เจ้า Thunder Bird เสียหายเล็กน้อยที่บริเวณปีกด้านขวา และขาล้อใต้ปีกงอ

 

                     

 

หลังจากดัดขาล้อแล้ว ผมใช้เทปกาวกระดาษมาปิดที่ปีกบริเวณที่เสียหาย เจ้า Thunder Bird ก็สามารถบินขึ้นได้อีกครั้ง ในรอบที่สองนี้ ผมเกือบบินลงได้แบบนิ่มนวลแล้วเพียงแต่ยังไม่ตรง Run Way (ไปลงใกล้กอหญ้าข้างสนามฯ) พอรอบที่สามก็สามารถทำได้ บินได้ตรง Run Way และบินลงแบบนิ่มนวล โดยไม่กระแทกพื้น มีเพื่อนๆสมาชิกที่สนามก็ตบมือให้กำลังใจกัน (ต้องขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วย) แต่พอดีเครื่องยนต์ยังไม่ดับและยังมีเวลาเหลืออีกมาก ผมจึง Take off บินต่อโดยมุ่งไปเพื่อฝึกการบินลงต่อ ในรอบที่สองผมบินได้ตรง Run Way แล้วเพียงแต่ดึง Elevator Up มากไปเล็กน้อยทำให้เครื่องบินร่อน ไม่ยอมแตะพื้น แต่ก็ทำได้ดีพอควร วันนี้ผมบินทั้งหมด 4 เที่ยวบิน (นับจากการเติมน้ำมัน ถ้านับจากการบินขึ้นบินลงก็ 5 เที่ยวบิน) ผมก็กลับบ้านอย่างมีความสุข อาจ้อยยังแซวว่าวันนี้ผมจะนอนไม่หลับแน่เลย (แต่หลับสนิดเลยเพราะเหนื่อยมาทั้งวัน)

 

สำหรับบรรยากาศทั้วไปที่สนามบินฯ ในวันนี้มีเครื่องบินอยู่สามลำคือ เจ้า Little Bird, เจ้า Thunder Bird และเครื่องบิน Sporter ของอาจ้อย ช่วงเย็นมีเพื่อนๆนำเฮลิคอปเตอร์มาบินกันอีกสามลำ (ถ้าจำไม่ผิด) สรุปคือวันนี้ค่อนข้างเงียบเหงา ถ้าเพื่อนๆท่านใดผ่านมาแถวซอยคู้บอนก็ขอเชิญมาแวะทักทาย หรือมาบินที่สนามของชมรมเครื่องบินเล็กมีนบุรีบ้าง อาทิตย์นี้คงจบแค่นี้ สัปดาห์หน้าผมและสมาชิกหลายๆท่านจะไปเที่ยวที่จังหวัดกาญจนบุรี และมีการนำเรือและเครื่องบินน้ำไปเล่นด้วย แต่ที่สนามบินฯคงจะเงียบมาก แล้วผมจะนำบรรยากาศที่จังหวัดกาญจนบุรีมาฝาก และสุดท้ายขอขอบคุณเพื่อนๆทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมเวปแห่งนี้

 

 

Phoenix

19/1/2546

 

 

Note: Best viewed with Internet Explorer 5 or later version at 800 x 600 pixels